Artykuły o charakterze historycznym i rocznicowym

    

Minęła bez większego rozgłosu 200 rocznica urodzin Fryderyka Engelsa, który wraz z Karolem Marksem dokonał naukowego przewrotu w analizie rozwoju myśli lewicowej. Tak jakoś potoczyła się historia, że pomniki Marksa i Engelsa stoją w Niemczech, bo to przecież Niemcy były miejscem ich urodzenia.  Rodzący się w Niemczech, nacjonalizm antyfeudalnej jedności narodowej po epoce napoleońskiej, sprawił, że młodzi redaktorzy musieli emigrować. Głównym ośrodkiem pracy naukowej Fryderyka Engelsa i Karola Marksa stała się bardziej liberalna pod względem narodowościowym, choć zarazem monarchistyczna Anglia - kraj przodujący w rozwoju kapitalizmu.  Wprost chichotem historii jest, że najlepiej rozwinięty wtedy kapitalizm, oparty na bezwzględnym wyzysku klasy robotniczej stał się dobrym miejscem dla rodzących się lewicowych analiz.  Tam właśnie powstał, na podstawie badań socjologicznych środowiska robotniczego – „Zarys krytyki ekonomii politycznej” notabene z pomocą angielskiej żony Engelsa, przedstawicielki tegoż środowiska.

  W dniu 26 października odbyła się uroczystość złożenia wieńca pod pomnikiem Ignacego Daszyńskiego w rocznicę jego urodzin.  Krótkiej informacji o pięknej działalności młodego wschodnio galicyjskiego ucznia i studenta rodzącego się ruchu socjalistycznego udzielono kilku rodakom z za wschodniej granicy czasowo pracującym w Polsce. Podkreślono to, że był premierem pierwszego niepodległego rządu polskiego powołanego w Lublinie, wbrew prawicowej i arystokratycznej Radzie Regencyjnej.  Wskazano im też możliwość dojścia do pomnika Józefa Piłsudskiego przy Belwederze, gdyż znali wiele opowieści w ich środowisku o pięknej tradycji dawnego ruchu socjalistycznego we Lwowie.

Podstawowym celem polskich socjalistów od chwili powstania w 1892 r. PPS była walka o niepodległe państwo i demokrację parlamentarną. Powyższy cel towarzyszył partii przez wiele lat. W rezolucji uchwalonej na XIV Zjeździe PPS  zaboru rosyjskiego we wrześniu 1918 roku w obliczu zbliżającej się wolności stwierdzono, że „ … w każdej sytuacji politycznej proletariat polski w mieście i na wsi wytęży wszystkie siły by urzeczywistnić swoje cele na rodowo-polityczne  a więc usunąć z granic kraju wojska okupacyjne, dźwignąć zjednoczoną i niepodległą Republikę Ludową obejmującą wszystkie ziemie polskie, Republikę, w której kultura polska znajdzie warunki niezbędne do wszechstronnego rozwoju, a klasa robotnicza przystąpi do realizowania socjalistycznego programu społecznego.”/1/ Praktyczną realizacją powyższego programu było powstanie i działalność Tymczasowego Rządu Ludowego  Republiki Polskiej na czele z socjalistami :: Ignacym Daszyńskim w Lublinie w dniu z 6 na 7 listopada 1918 r. i 18 listopada 1918 r. w Warszawie z Jędrzejem Moraczewskim.

Wola to ta dzielnica, która po początkowej euforii w dniu 2 sierpnia 1944 roku już począwszy od 5 sierpnia spłynęła krwią dziesiątków tysięcy mordowanej ludności cywilnej w tych pierwszych dniach Powstania Warszawskiego. Teraz wiemy że w myśl zbrodniczego rozkazu wodzów III Rzeszy. I to działo się mimo bohaterskiej walki obronnej dość dobrze uzbrojonych kilku batalionów młodzieżowych Armii Krajowej , oraz słabiej uzbrojonych - batalionu OW PPS im. Stefana Okrzei, grup samoobrony PPS ustępujących w walce na Starówkę w postaci tworzonego Batalionu Milicji PPS. A także małych oddziałów AL , RPPS, OW – KB i Syndykalistów wycofujących się z robotniczych peryferii dzielnicy : Górców, Koła, Czystego, węzła kolejowego i wycofującego się tędy plutonu RPPS z Ochoty.

Na Mokotowie mimo pierwotnych zapowiedzi odbyła się główna uroczystość w parku Dreszera. Wzięli w niej udział towarzysze z Koła Żoliborz: Ryszard Dzieniszewski i Henryk Bulski - animator uroczystości na rzecz środowiska kombatantów.

  Jesteśmy na FB i YouTube                                      Profil OKW na FB